Thursday, May 24, 2018

நீலம்




ஜெ

நீலம் நாவலை மீண்டும் வாசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். இடைவெளிகளில் எல்லாம் நீலத்தை இன்னொருமுறை சென்று வாசிப்பது என்னுடைய வழக்கம். நீலம் தான் வெண்முரசு நாவல்களின் உச்சம் என நினைக்கிறேன் . மொழி, வடிவம் எல்லாமே கச்சிதமாகவும் பித்துப்பிடிக்கவைப்பதாகவும் அமைந்த நாவல் அது. அதிலேயே விஸ்வரூபதர்சனம் வந்துவிடுகிறது. இந்நாவலில் திரௌபதிக்குச் சொல்லும் கீதை அதில் ராதையால் சொல்லாமலேயே உணரப்படுகிறது. அதிலுள்ள கிருஷ்ணன் என்பதே ராதையின் கற்பனைதான். அந்தக்கற்பனையைத்தான் கிருஷ்ணையும் அடைந்திருக்கிறாள். அவள் காண்பது அந்த மயிற்பீலியைத்தானே?

சித்ரா

அசுரர்கள்




வணக்கம்

இந்திரநீலம் வரையிலான  வெண்முரசின்  முதல்  ஏழு நாவல்களை    வாசித்திருக்கிறேன்தற்போது எழுதழல் வாசிக்கத் தொடங்கி இருக்கிறேன்.  எழுதழலில் பாணாசுரன் குறித்த விரிவான சித்திரம் வருகிறது. அதில் பாணாசுரன் தொல் சிவத்தொடும் அம்மையோடும் சிவகணங்களில் ஒன்றாய் முன்பு வாழ்ந்ததாகவும்,  கணபதிக்கும் குமரனுக்கும் இளையவனென இருந்ததாகவும் ஒரு கதை சொல்லப்படுகிறது. இது போலவே முந்தைய நாவல்களிலும் சிவன் பார்வதி மற்றும் ஆறுமுகன் குறித்த ஒருங்கிணைந்த கதைகள் சூதர்கள் பாடுவது போலவோ அல்லது கதை மாந்தர்கள்  பேசுமொரு தொன்மமாகவோ முன்வைக்கப்படுகிறது

இதனடிப்டையில் என் சந்தேகங்களை முன்வைக்கிறேன். சிறுபிள்ளைத்தனமானதென்றால் வழக்கம்போல பொறுத்தருள்க

ஒன்று, நாம் இன்று காணும் ஒருங்கிணைந்த இந்து மதமென்பது வித்யாரண்யர் எனும் மாதவரால் ஆயிரத்து இருநூறு ஆடுகளுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்டதென்றும், அதற்கு முந்தய காலங்களில் இந்திய நிலப்பரப்பில் ஆறு தனிப்பட்ட மதங்கள் மட்டுமே இயங்கி வந்ததாகவும் உங்களின் புத்தகங்கள் மற்றும் உரைகளின் வாயிலாக அறிகிறேன். என்றால் மகாபாரத காலகட்டத்தைப் பேசும் நாவலில் இன்றைய இந்து கடவுள்களின் குடும்பச் சித்திரம் வருவதன் பொருள் என்ன

இரண்டு, பொதுவாகவே அசுரர்கள் அனைவரும் சிவபக்தர்களாக சித்தரிக்கபடுவதும், மற்ற தெய்வங்களால்முக்கியமாக விஷ்ணு அவதாரங்களால் வீழ்த்தப்படுவதும் ஏன்? தொல்குடி அசுரர்களின் தொல்தெய்வம் சிவமெனில் விஷ்ணு யாருடைய தெய்வம்? இன்றைய சுடலை மாடனும் ஐய்யனாரும் கூட ஏன் விஷ்ணுவின் அம்சமாகக் கொள்ளப்படவில்லை?
அசுர வேதமென்பது என்ன, அவர்களைப்பற்றிய காவியமோ வரலாறோ இன்று எங்கேனும் எஞ்சியிருக்கிறதா? அசுர வேதம் என்ற காட்டு யானை மேல் அம்பாரியாய் நாராயண வேதம் இருக்குமென்று கிருஷ்ணன் வாக்களித்த பின்னும், மகாபாரதப் போரில் அந்தக்கூட்டணியே வென்ற பின்னும், அசுரர்களுக்கான வரலாறு எழுதப்படாதது ஏன்?

அன்புடன்
மாலையப்பன் சரவணன் 


அஜபாகன்



ஜெ

வெண்முரசின் பல கதாபாத்திரங்கள் தொடர்ச்சியாக வந்துகொண்டே இருக்கின்றன. கதையை ஒற்றை வலைபோல ஆக்குபவை இந்தக் கதாபாத்திரங்கள்தான். நான் அஜபாகன் என்ற சோதிடனின் கதையை மட்டும் தனியாகத் தேடித்தேடி வாசித்துப்பார்த்தேன். ஏராளமான உட்குறிப்புகளை அந்த கதை வழியாக இணைக்க முடிந்தது. அஜபாகன் இன்றைக்கு நடக்கப்போகும் போரை மூன்று தலைமுறைக்கு முன்னரே ஊகித்துச் சொல்லிவிட்டான். இனிமேல்தான் அவன் சொன்னது நடக்கப்போகிறது. இதைக்கண்டுதான் அவன் பைத்தியமாக ஆனான் என இப்போது புரிகிறது

சரவணன்

பால்வழி



இனிய ஜெயம் 

பாண்டு கங்கை அன்னையை காணும் இரவை நேற்று இரவு வாசித்தேன் .  விக்கித்து விட்டேன் . ஒட்டுமொத்த குளிர் கங்கை மேல் மிதந்தபடி ,ஒட்டுமொத்த அன்னையரின் கனலை அறிந்த கங்கர்கள் பாடும் கங்கைப் பாட்டு .

கங்கையின் மேல் மிதந்து மிதந்து வாழ்ந்த காரணமே அந்த குகன் அம்பை உள்ளே எறிந்த தீயைக் கண்டு வணங்கி அவள் ஆலயத்தில் அணுக்கனாக அவளுக்கு அருகே அமர்ந்து விட்டான் .

//
நானுமறிவேன் பொற்பரசியே, நீ அனல் கொண்ட சொல்லெறிந்து நிலம் பிளந்து மறைகின்ற் எரிவாயின் தழல் தணிக்க போதாது விண்பிளந்து நான் மண்நிறைக்கும் நீரெல்லாம். அலையடித்து அலையடித்து தவிப்பதன்றி நான் என் செய்வேன் தாயே?//

பீஷ்மனின் தவிப்பு அல்லவோ இது .

//
கண்ணீரின் ஒளியே கங்கா கங்கா கங்கா! ஆம் கங்கா கங்கா கங்கா!
துயரத்தின் குளிரே கங்கா கங்கா கங்கா! ஆம் கங்கா கங்கா கங்கா!
தனிமையின் விரிவே கங்கா கங்கா கங்கா! ஆம், கங்கா கங்கா கங்கா கங்கா!
சொல்லாத மொழியே கங்கா கங்கா கங்கா! ஆம், கங்கா கங்கா கங்கா!//

கங்கர்கள் கூட காண இயலாத இரவின் கங்கையை ,அவன் அன்னை கொண்ட பாதாள நதியை ,அதன் அடித்தட்டை காண்கிறான் பாண்டு .விதுரன் சொல்வது போல கொடுத்து வைத்தவன் பாண்டு .
குகர்களின் உடல்நிரை இருண்டு வருவதை பாண்டு முதலில் உணர்ந்தான். அவர்களுக்குப் பின்னால் கங்கை மேலும் மேலும் ஒளி கொண்டது. நதியின் ஆழத்திலிருந்து அந்த ஒளி பரவி வந்து அலைகளில் ததும்பியது. அலைகள் ஆழத்தை மறைக்கவில்லை. மென் காற்றால் சிலிர்க்கும் செம்பட்டுபோல. பீலித்தொடுகையிலேயே அதிரும் சருமபரப்புபோல கங்கையின் அடித்தட்டு தெரிந்தது.  

கங்கர்கள்  பாடல் வழியே சென்று பாண்டு கண்ட  அன்னையின் தரிசனம் .
மழைப்பாடலின் சிகர முனை இதுவே .

கடலூர் சீனு

Wednesday, May 23, 2018

கதைகள்




ஜெ

இந்த சின்னநாவலுக்குள்  [இமைக்கணம்] என்னென்ன வந்திருக்கிறது என்று திரும்பிப்போய் பார்த்தேன். வசுஷேணரின் கதை அப்படியே நீண்டு சென்று மொத்த குருகுலத்தின் எதிர்காலம் வரைச் செல்கிறது. யுதிஷ்டிரனுடைய கதையும் அதேபோல ஜனமேஜயன் மைந்தர்கள் வரைச் செல்கிறது. இமைக்கணத்தில் இறந்தகாலமும் எதிர்காலமும் இருபக்கங்களிலாக விரிந்து ஒரே புள்ளியில் நிலைகொள்கின்றன. எவ்வளவு கதைகள். இன்னொரு முறை இக்கதைகளை ஆரம்பத்திலிருந்தே வாசிக்காவிட்டால் நினைவில் இந்நாவலைத் தொகுத்துக்கொள்ள முடியாது. ஜனகரின் கதை, மாயாசீதை, உத்தர ராமாயணம், நளாயினி கதை  என்று விரிந்துகொண்டே செல்கிறது

அருண்

மாற்றங்கள்




ஜெ

வெண்முரசின் பல பகுதிகளை இப்போது இந்த இடைவெளியில் தொகுத்துக்கொள்கிறேன். கதை பன்னிரு படைக்களத்துடன் முடிந்தது. இனிமேல்தன் ஆரம்பமாகிறது. நடுவே பல கதைகள் அல துணைவழிகளாகச் சென்றன. வனவாசத்தை பாண்டவர்களின் குணாதிசயத்தில் என்ன மாற்றம் வந்தது என்று பார்க்கிறேன். அர்ஜுனன் தத்துவார்த்தமானவனாக ஆகிவிடுகிறான் . கீதையை கேட்கிறான். யுதிஷ்டிரர் மேலும் கருணை கொண்டவராகவும் பற்றற்றவராகவும் ஆகிறார். அவரை மற்றவர்கள் பார்க்கும் பார்வை மாறவில்லை. அவரை அவர்கள் கொஞ்சம் கோழையாகவே பார்க்கிறார்கள். ஆனால் அவர் ஐந்து வீடு போதும் என்ற அளவுக்கு வந்ததே அந்த வனவாசத்தால்தான். அவருடைய மனம் விலகிவிட்டது. அதேபோல திரௌபதியும் முழுமையாக மாறிவிட்டாள். பீமன் மாறிவிட்டான். ஆனால் இன்னும் அன்பும் வெறியும் கொண்டவனாக ஆகிவிட்டான். ஏனென்றால் எனக்கு ஞானம் வேண்டாம் அன்பும் காதலும் போதும் என்றுதான் அவன் திரும்பிவந்தான் . ஆகவே அவன் கொடூரமானவனாக ஆகிக்கொண்டிருக்கிறான்

செல்வக்குமார்